پشت دروازه‌های اروپا

در جغرافیایی که محل بعثت شاعران و انبیاء است لیست‌کردن فیلسوفانی که خود رو متاثر از آن‌ها می‌دانیم کاری بی‌معناست. من چند باری خواستم این کار رو کنم لیستی از افرادی که در جریان شکل‌گیری شخصیت ذهنیم از فیلسوف تا ریاضیدان و حقوقدان و رمان‌نویس و اقتصاددان اگر متاثر نبوده‌ام اما خودم را نزدیک به آنها می‌بینم. اما بارها فهمیدم کاری بی‌فایده است. توئیت پائین را که دیروز دیدم من رو ملزم کرد دربارۀ این موضوع بنویسم:

آخرین ایستگاه من از بین فیلسوفان غربی که مقدار زیادی حوالیش توقف کردم لودیگ ویتگنشتاین بود که تمامی فلسفه‌ش به من می‌گفت جایی که هستی بمون و من رو پشت دروازه‌های اروپا نگه داشت. بله بعد از ویتگنشتاین با بسیاری فیلسوفان و ریاضیدانان و حقوقدانان آشنا شدم کتاب‌های زیادی از آن‌ها گردآوری کردم تا شاید روزی بخوانم اما اینکه ادامه‌دهنده سنت اروپایی (تحلیلی، قاره‌ای، تجربه‌گرایی، پراگماتیسم، …) در ایران باشم اصلاً چنین تفکری نه داشتم و نه دارم. آخرین اندیشمندانی که می‌خواستند مکتبی اروپایی را در این جغرافیا پیاده کنند توده‌ای‌ها بودند که از مخالف تا موافق دیدند چه تصویر کاریکاتوری از مارکسیسم در ایران ساختند.

۱ Comment

  1. هیچوقت متوجه نشدم چرا نسیم نیکلاس طالب انقدر مهم شده. نظراتش در حوزه ریسک، مالی، اقتصاد و زمینه‌های دیگه بین غول‌های این حوزه – مثل همین میزس – مثل نظرات یک بچه بین دانشمندان پخته و جاافتاده‌ست.

Leave a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *